Preconcetto

Er worden veel uitspraken aan Albert Einstein toegeschreven en altijd bijzonder raak. Meestal hoor ik er een, ben onder de indruk en de volgende dag ben ik hem alweer vergeten.

Eén citaat is echter niet te wissen uit mijn geheugen:
Het is makkelijker een atoom te splitsen dan een vooroordeel te ontmantelen.

Volkomen mee eens.

Zelfs op taalgebied bestaan vooroordelen. Wat denkt u hiervan? Italiaans is op zich niet al te moeilijk. Alleen, Italianen spreken wel erg snel. Klopt dit wel? Is een taal sneller dan een andere?

Zeker.

Het Frans bijvoorbeeld, is voor mij snel, te snel eigenlijk. Waren die Fransen maar bereid iets langzamer te spreken. Dan kon ik alles verstaan. En toen ik nog maar kort in Nederland was, vond ik het Nederlands supersonisch.

Nu hebben we het over de subjectieve waarneming van de luisteraar. Maar objectief bekeken? Spreken Italianen sneller dan Nederlanders?

Welnee!

Vanzelfsprekend zijn er Italianen (net als veel Nederlanders) die snel spreken, of een deel van hun klanken achterwege laten. Maar deze manier van praten heeft te maken met persoonlijke gewoontes en plaatselijke variaties in de uitspraak. Nooit aan het Italiaans op zich. Integendeel: Hoe langzamer je spreekt, hoe beter. Wil je goed Italiaans spreken, dan moet je goed articuleren. Vergeet vooral de klinkers niet. Altijd duidelijk: -A- E- I- O- U- open, lang, helder uit je keel. Open goed je mond. Niet bang zijn!

Werp elke onzekerheid van je af, taal is bluf!

Maar denk vooral niet: als ik maar snel spreek, dan camoufleer ik mijn onwetendheid. Dan lijkt het echt Italiaans. Niets is minder waar: -A- E- I- O- U- rustig, ook in een woord als AIUOLE (bloemperken), met al die klinkers achter elkaar. Een voor een.

Piano, piano...En je bent er al: je hebt je de uitspraak van het Italiaans al eigen gemaakt.

A presto,

Elena